„Nie wiem, jakiej użył barwiczki, lecz wżarła się mocno. Te nadprzyrodzone rumieńce zachował do końca, nie starł ich proch ani pot. Pamiętam Go z ową krwawą łuną na twarzy, tuż przed ostatnią bitwą, gdy w czasie przeglądu jazdy salutował z konia sztandary. I później, jak prowadził pułki do ataku, wołając schrypnięty — Naprzód, dzieci!
I takim Go widzę do dzisiaj, gdyż było Jego wolą, aby Go takim pamiętać.
Z Metzu przez Grunstadt, Kassel i Braunschweig. NRD. Autostradą do granicy polskiej. Nocleg w Słubicach. Dalej na Poznań.
Poznań. Hotel „Bazar"
Dalsze koleje (saga) rodziny Kellerów.
Generał Teodor Keller ożenił się w 58 roku życia (1824) z Gracjanną Remiszewską, jedynaczką warszawskiego fabrykanta powozów, i miał z nią troje potomstwa córkę Florentynę oraz dwóch synów, Józefa i Mieczysława, który został księdzem (t 1875). Florentyna Keller pojęła za męża Henryka Majewskiego z rodziny frankistów; ich jedyny syn, Ludwik, przemysłowiec i fundator instytucji dobroczynności publicznej, ożeniony z panną Barbarą Chrząszczewską, miał pięcioro dzieci. Firmą pokierował najstarszy syn, Wacław, jeden z założycieli Narodowej Demokracji, który w cią
gu lat kilkunastu doprowadził przedsiębiorstwo do rozkwitu odlewnia pomników „Majewski i Syn" prosperowała do roku 1939, potem przejęli ją Niemcy.“(9)